Persartikelen

De Westfriese Omringdijk heeft als provinciaal monument de afgelopen jaren middels de Ronde van de Westfriese Omringdijk uitgebreid in de belangstelling van de pers gestaan.
Onderstaand enige citaten van (uitgebreide) artikelen:

Juli 2015 – NoordHollands Dagblad, regio Enkhuizen/Hoorn

Feestelijke jubileumeditie Ronde van de Westfriese Omringdijk

– 5e editie op zondag 12 juli –
Voor de 5e editie van de Ronde van de Westfriese Omringdijk stapten gisterenochtend ruim 2.100 deelnemers op de fiets. Vanaf de vier startlocaties Alkmaar, Hoorn, Enkhuizen en Kolhorn kozen de sportievelingen voor een route over 50, 80 of 135 km. De parcoursen volgden een eigen route over de hele dijk (135 km) of over nieuwe deeltrajecten van 50 of 80 km. Na het bereiken van de finish, werd in een ontspannen sfeer nagenoten van deze feestelijke jubileumeditie. Organisator Le Champion en de vele vrijwilligers kijken terug op een zeer geslaagd evenement.

Om 8.00 uur gaf Elly Konijn, wethouder Gemeente Alkmaar, het eerste startschot op de startlocatie in Alkmaar. Ondanks de minder goede weersvoorspelling, stonden grote groepen racefietsers klaar aan de start voor een toertocht over 50, 80 of 135 km. Deze langste en populairste afstand, bijgenaamd De Grôte Daikboekel, voerde de deelnemers over de Omringdijk, langs de karakteristieke strijkmolens van Rustenburg, vuurtoren ‘de Ven’ bij Andijk en het prachtig oude Kasteel Radboud in Medemblik. Dreigende grijze wolkenpartijen zorgden voor een spannend effect boven de Omringdijk, maar lieten geen regen vallen gedurende het grootste deel van de dag.

Onderweg bij de diverse verzorgingsposten werden de deelnemers in de watten gelegd met een optreden van een Dixie Band, warme koffie en Westfriese krentenmik. In Schoorldam, halverwege de Omringdijk, kwamen deelnemers redelijk vermoeid aan nadat zij op het hoogste punt van de dijk veel wind hadden gevangen. Na deze post hadden zij een goed vooruitzicht naar de finish of naar de volgende verzorgingspost met een windje in de rug. Bij de finish namen alle deelnemers de welverdiende medaille in ontvangst. Een groepje van 31 deelnemers kregen een speciale attentie na het verrijden van alle vijf edities.

De 6e editie van de Ronde van de Westfriese Omringdijk wordt gereden op zondag 10 juli 2016. Voor meer informatie zie www.rondevandewestfrieseomringdijk.nl.

Juli  2014 – Noordhollands Dagblad, regio Enkhuizen
De Gôte Daikboekel, oftewel de Ronde van de Westfriese Omringdijk, werd gisteren verreden onder ideale omstandigheden: droog, niet te warm en niet te veel wind. Het aantal deelnemers was daardoor naar het zich liet aanzien, groter dan tijdens de eerste drie edities.

Een goed idee van Le Champion, vindt Jan Doodeman, die de stempelpost en het startpunt bij het Schippershuis in het havengebied van Hoorn coördineert. “Je kon natuurlijk al over de Omringdijk fietsen en dat gebeurde ook heel veel, maar een echte ronde was er nooit. Je ziet dat daar wel heel veel belangstelling voor is”. Zaterdagmorgen kon er om 8 uur worden gestart in Alkmaar, Hoorn, Enkhuizen en Kolhorn. Volgens Doodeman waren een uur voor de start de eerste deelnemers al paraat en konden ze niet wachten om op de trappers te gaan. De meeste deelnemers reden de hele tocht, 135 km lang over het 800 jaar oude Werelderfgoed. Er waren ook tochten van 50 en 80 km uitgezet maar die waren beduidend minder in trek.

Een snelste tijd van binnenkomst werd niet gemeten, het rijden over de dijk is vooral voor het plezier. “Maar er zijn er natuurlijk wel bij die hun eigen tellers mee hebben”, zegt Doodeman. Het totale deelnemersaantal was 2400 en dat was meer dan vorig jaar, toen er 2100 fietsers over de dijk gingen.

Juli 2013 – De Medemblikker
De derde ronde van de Westfriese Omringdijk wordt zondag 14 juli gehouden. Kasteel Radboud zal dit jaar voor het eerst fungeren als stempelpost van deze toertocht. Zo’n 1.500 fietsers kunnen even op adem komen bij het oudste monument aan de historische Westfriese Omringdijk.

Sporten en genieten van de natuur, dat kan met de Ronde van de Westfriese Omringdijk.
Organisator Le Champion heeft tochten uitgezet voor prestatie- en recreatiefietsers over de hele dijk (130 kilometer) of over deeltrajecten van dertig of zestig kilometer. Gestart kan worden in vier plaatsen: Kolhorn, Alkmaar, Hoorn en Venhuizen. Alle deelnemers aan de langste afstand komen voor een stempel bij Kasteel Radboud. Daarnaast gaat de zestig kilometer tocht vanuit Venhuizen op en neer naar Medemblik.
De Ronde van de Westfriese Omringdijk is één van de nieuwste fietsklassiekers bij de vereniging. Vanuit historisch en geografisch oogpunt kan het kasteel niet ontbreken in dit spektakel. In april fungeerde de locatie als stempelpost voor de Ronde van Noord-Holland. Het enthousiasme onder de deelnemers was zo groot dat direct de afspraak is gemaakt voor deze wielertour.

Juli 2013 – NHD Enkhuizer Courant
Radboud in de DaikBoekel – verrassingsstop Le Champion in Ronde Westfriese Omringdijk slaat aan
Kasteel Radboud krijgt een vaste plaats in de Ronde van de Westfriese Omringdijk. Le Champion heeft hiertoe besloten na de succesvolle verrassingsstop, afgelopen zondag, in de route van de wielertoertocht De Grote DaikBoekel. “De reacties waren overweldigend. Dus wat ons betreft, hoort deze er van nu af aan zeker bij”, zegt evenementenmanager Trudie Plomp namens Le Champion. “We hadden kasteel Radboud benaderd en ze verleenden meteen hun volledige medewerking. De entourage sprak heel veel wielrenners enorm aan met dat prachtige decor met die grachten er omheen. Er werd heel veel gebruik van gemaakt em dat verbaast ons niet, want het is op een punt waar de vermoeidheid toch begint op te spelen. Dan is dit een ideaal punt om even op adem te komen.”

Daar werd dan ook massaal gebruik van gemaakt. Op het binnenterrein werd gratis krentenmik uitgedeeld en er stonden terrasbanken om uit te rusten. Racefietsen werden tegen speciale dranghekken geparkeerd en er was volop ravitaillering verkrijgbaar zoals koffie, thee en gevulde koeken. Ook werden kortingskaartjes uitgedeeld, zegt beheerster Jannie Brouwer van kasteel Radboud. “We hopen dat die bezoekers nog eens terugkomen.” De exploitatie van het kasteel wordt steeds moeilijker. De gemeente Medemblik zet meer in op dergelijke evenementen.

Juli 2013 – Schager Weekblad
Recordaantal deelnemers Ronde van de Westfriese Omringdijk
‘Barbaren’ van start in Alkmaar.
Ruim 2100 deelnemers fietsten zondag 14 juli over de monumentale Westfriese Omringdijk. Mede door het mooie weer kijken organiserende partijen Le Champion en programmabureau Westfriese Omringdijk terug op een geslaagde derde editie van dit evenement.
Elly Konijn, wethouder Evenementen van de gemeente Alkmaar, gaf om 8.00 uur het startschot voor alle fietsers die startten aan de Alkmaarse Poort in Alkmaar. Daar trakteerden partners Alkmaar Prachtstad en Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier de fietsers en verdere bezoekers de hele dag op straattheater, West-Friese lekkernijen en muziek. Ook onderweg werden de deelnemers verrast op West-Friese liedjes door trouba’boer’ Kees Kaas, stops op unieke plekken zoals kasteel Radboud te Medemblik en achtergrondinformatie over stolpboerderijen in het kader van het Jaar van de Stolp.

OmringDaikSaitblog Sjaak Bos maandblad Le Champion juli 2012
Sjaak Bos is Daikkenner bij uitstek. Hij reflecteert, attendeert en bekommentarieert. Tot 1 maart 2011 publiceerde Sjaak Bos regelmatig zijn Daikblogs op Volkskrantpagina VKblog.nl. Binnenkort pakt hij de draad weer op als zijn vernieuwde OmringDaikSait in de lucht gaat. ( www.omringdijk.nl ) Speciaal voor de Ronde van de Westfriese Omringdijk, schreef Sjaak Bos het volgende blog :

WIELRENFIETSEN
Toen ik mijn tienerdochter eens ophaalde van een zwaar verloren softbalwedstrijd, maakte ze vanaf de achterbank van de auto dit stellige statement: “Pap, ik ben niet van de sport. Ik ben van de cultuur!” Ik kon een glimlach niet onderdrukken terwijl ik haar via mijn achteruitkijkspiegel even aankeek, mijn eigen vlees en bloed, want ik realiseerde me dat het met mij nooit anders was geweest. Ik was het verdriet van iedere gymdocent. De schlemiel op het veld. Een loser met iedere bal. Nog wel eventjes op dreef op de banen van de Streker Atlethiek Vereniging in Grootebroek, maar daarna puber en toch liever lui dan moe als het om de sport ging.

Dat is tot in mijn rijpere jaren zo gebleven. Daarna verraste ik vriend en vijand door mij op het sportieve vlak te manifesteren (al moet ik bekennen dat in geen van de gevallen het sporten zelf het uitgangspunt was). Begin jaren 90 startte ik een wekelijkse squashroutine die tot op heden al ruim 20 jaar voortduurt (doel: een diepgaande keek op de week met een goede vriend, onder het genot van kopjes koffie). In 2000 begon ik lange wandelingen te maken (doel: het ontdekken van de Westfriese Omringdijk en Westfriesland in het fijne gezelschap van geestverwanten). In 2005 ben ik daarbij gaan wielrenfietsen (doel:  nieuwe vrienden maken, zuurstof innemen en het hoofd leegmaken). Al dat gesport heeft inmiddels wel wat opgeleverd. Neem nou de spin off van mijn fietshobby: “De Grôte DaikBoekel”.

Ik vond een bondgenoot in mijn straat (of hij vond mij, dat weet ik niet meer precies) waarmee ik begon met fietsen in het voorjaar van 2005. We waren mooiweerfietsers. Beginners. Werden op de Zeeweg naar Bergen nog ingehaald door een man op een stadsfiets die kinderen voor- en achterop had zitten. De brutale smoeltjes van die kinderen in het voorbijgaan zal ik niet meer vergeten. Een tocht van 20 kilometer was al een aardige prestatie voor ons. Het bedwingen van de Westfriese Omringdijk (ca. 130 km) aan het eind van ons eerste fietsseizoen was daarom een extreme uitdaging. De vraag of dit een reëel doel was, was zelfs gerechtvaardigd. Toch hebben we het gedaan. En we hebben het gehaald. Ik schreef na afloop :

Ultieme ronde

‘k hew een stoive reg
stikkende kniese
pols kneust
moin nuwe helm is keduuk raakt
en ik most om are trappers uit

guster de hêle Omrindaik rondreejen:
’t was skitterend mooi !

Het tweede fietsjaar was er een van voortgaande progressie. We gingen harder fietsen, legden grotere afstanden af en kregen andere liefhebbers mee. Het werd nog gezelliger. Het kon niet anders of een rondje om de Westfriese Omringdijk moest ook dit seizoen gaan bekronen. Voor een pelotonnetje van 6 personen zette ik met mijn fietsvriend een puike organisatie neer waarin sport en cultuur konden samenkomen. Het bloed kruipt immers waar het niet gaan kan. Met een declamerende dichter aan de start, een folkloristische trekzakbespeler bij de vuurtoren in Andijk en een theatrale volger die herhaaldelijk opdook om ons aan te moedigen, ‘en passant’ het verkeer regelde en de lekke bandjes verzorgde. Het eten van een gehaktbal in Kolhorn bleek een effectieve handicap en het wedstrijdelement na Schagen een gouden greep. De traditie van de GrôteDaikBoekel was geboren…..

Van 6 deelnemers ging het in de daaropvolgende jaren naar 12 en van 12 naar 20 en de belangstelling voor deelname aan onze jaarlijkse DaikBoekel bleef maar verdubbelen. In het vijfde lustrumjaar (2009) zagen wij ons als Boekeldirectie genoodzaakt maatregelen te nemen tegen wildgroei en een hele nieuwe organisatiestructuur op poten te zetten. We hebben op grond van verdienste 10 exclusieve leden benoemd met het recht om jaarlijks 1 introducé te inviteren. Verder kan het peloton met wildcards worden aangevuld tot een exclusief gezelschap van maximaal 25 rijders. Een uitgekiende opzet, waarvan mededirectielid B.W. , gevraagd naar een reactie,  zei: “Onze Daikboekel moet een exclusief evenement blijven. We willen niet jan en alleman maar in ons wiel hebben en evenmin met tachtig man gehaktballen eten.” Waaraan hij overigens toevoegde dat wij als directie contact hadden gelegd met enkele belangrijke organisaties (lees de Volkskrant, Le Champion en Projectbureau WFO) om in de toekomst ook voor het grote fietspubliek de schitterende Westfriese Omringdijk te ontsluiten en een Nationale Ruta del Daik te organiseren. En zo is het gegaan. In juli 2011 hebben al ruim 1700 mensen deelgenomen aan de eerste Grôte landelijke DaikBoekel en op grond van mijn eerdere ervaringen kan ik rustig voorspellen dat dat aantal zich gaat verdubbelen. Die verdubbelingen zullen zich herhalen en herhalen mensen, en dan voorzie ik in de toekomst (over 2, 3 jaar ) Zuid-Afrikaanse taferelen! Daar trekt de Cape Argus Tour jaarlijks zo’n 30.000 liefhebbers. Dat moet ook mogelijk zijn in het Noord-Hollandse polderlandschap. 128 kilometer dijk zal in het bezit worden genomen door gelukkige mannen en vrouwen op fietsen. Het kan haast niet anders, want een tochtje over de Westfriese Omringdijk is een magische beleving. Achthonderd jaar geschiedenis schieten er hier onder je bandjes door, terwijl zich boven je hoofd in een enorm spansel de meest spectaculaire wolkenluchten presenteren. Zoevend over het hoge dijklichaam lijk je wel te vliegen, als je uittorent boven het vlakke land waarin een Mondriaans lijnenspel van sloten en wegen je de adem beneemt. De Ronde van de Westfriese Omringdijk is gewoon een trip !

Nog een aantal nachtjes slapen en dan is het zover. Geheel in de geest van de Boekel wordt het weer een mooie combinatie van sport en cultuur. Ik wil alle deelnemers ook dit jaar heel veel plezier en succes wensen. Mijn advies is: doe het rustig aan, geniet en vraag in Kolhorn naar een gehaktbal. Voor het echte gevoel….

Daiku

Dijk ligt ongestoord
Door soep en een gehaktbal
Stil beweegt zich niet

Lift Magazine maart 2011
‘De dijk slingert als een groen lint door het landschap van Noord-Holland’

‘De Westfriese Omringdijk is een opvallende verschijning in het Noord-Hollandse landschap. Vroeger deed de 126 km lange dijk dienst als waterkering, tegenwoordig is het een prachtige groene route om wandelend, fietsend of op skeelers te verkennen. Met zijn 800 jaar is de Westfriese Omringdijk één van de oudste dijken van ons land en de enige dijk ter wereld die tot monument is uitgeroepen. De dijk heeft een grote cultuurhistorische waarde en laat de ontginningsgeschiedenis van West-Friesland zien. Ooit beschermde de Omringdijk mens en dier tegen het zoute water, maar na de voltooiing van de Afsluitdijk verloor hij zijn functie. Bochten, wielen en kleiputten in en langs het dijktracé herinneren aan de strijd tegen het water. Aan de Kathoek in Andijk maakt de Westfriese Omringdijk een knikje. Als je hier gaat graven, vind je resten van een schip uit de 16e eeuw. Het is hier begraven, nadat door de stormvloed van 1570 een gat in de Omringdijk was geslagen. Door het naar binnen stromende water ontstond een diep gat in de dijk: een wiel. Toen het water tot rust was gekomen, heeft men het gat in de dijk gedicht door een oud schip af te zinken. Vervolgens werd dit helemaal met aarde bedolven en was de dijk weer gesloten. In de loop der eeuwen werd het schip geheel vergeten, totdat het bij archiefonderzoek werd herontdekt. De ringvormige dijk ligt op nog geen 25 kilometer afstand van Amsterdam. De groene route is een unieke manier om kennis te maken met het landschap van West-Friesland met zijn typische dorpjes met stolpboerderijen, voormalige VOC-steden met prachtig bewaard gebleven binnensteden, Kasteel Radboud, boezem- en poldergemalen en natuurlijk eindeloze vergezichten over weilanden en water.’

De Volkskrant maart 2011
‘Wereldwonder onder de wielen’
 ‘Ik moest eerlijk toegeven dat het bijzondere karakter van de dijk mij heel lang was ontgaan. Ik dacht: een dijk is een dijk en als er één bijzondere dijk is in dit land, dan is het de Afsluitdijk, wat trouwens geen dijk is, maar een dam. Maar de bijzonderste dijk was deze dijk, zei de man die naast me fietste. Niet van Nederland, maar van de wereld. Wonderlijk, dat je jarenlang bij de bijzonderste dijk ter wereld kon wonen zonder het in de gaten te hebben. En ook zonder dat je er door andere mensen voortdurend op werd aangesproken. Ik neem toch aan dat je, wanneer je in de buurt van de Chinese Muur woont, regelmatig wordt benaderd door mensen die vragen: ‘Hoe is dat nou, wonen bij de Chinese Muur?’ (…) Maar mij had nog nooit iemand gevraagd hoe het was om bij de Westfriese Omringdijk te wonen. Wat logisch was, want de meeste mensen hadden nog nooit van de Westfriese Omringdijk gehoord. Het was een dijk die in eigen land niet werd geëerd, en daarbuiten ook niet. Nog niet, want er werd aan gewerkt om daarin verandering te brengen.’

Straatjournaal juli 2011
Een dijk van een dijk’
‘Pak deze zomer de fiets en ontdek de Westfriese Omringdijk! Ook het landschap dat de dijk omcirkelt is overweldigend mooi. Overal wachten u onvermoede verrassingen. Hoe imponerend de Westfriese Omringdijk kan zijn ontdekte ik vorige zomer door een project van kunstenaar Pé Okx. Een jaar lang wandelde hij – met tussenpozen – de hele dijk langs, 126 kilometer lang. Meter voor meter legde hij de dijk vast in 40 duizend foto’s: telkens anders, afhankelijk van het seizoen, het tijdstip en het weer. Alle beelden monteerde hij tot een film. Met die film in mijn hoofd stappen fotograaf Remco en ik op de fiets, om een stukje Omringdijk te ‘pakken’. Wat zullen we onderweg tegenkomen?’

Column in Margriet juli 2011
‘Met moeite kan ik hem bijhouden. Toch heb ik wel vier versnellingen en hij nul; hij fietst op een oude, verroeste barrel van een fiets – zeker zestig jaar oud. Op die oude barrel wil hij een tocht maken van 130 kilometer. En ik fiets een stukje mee. Door de provincie met van die mooie plaatsnamen, zoals Krabbendam, Tuitjenhorn, Stroet, Tjallewal en Valkoog. Bij elk naambordje wil ik een foto maken, maar dat kan niet, mijn zoon is onverbiddelijk: dóórfietsen. De tocht zelf heeft ook een mooie naam: De Ronde van de Westfriese Omringdijk. Nooit geweten, maar Noord-Holland heeft al sinds 1248 een vrijwel aaneengesloten dijk van 126 kilometer die zich dwars door het land slingert, en soms wel vijf of zes meter hoog is. En op die dijk fietsen wij. Links is het land en rechts is het land. Er jagen schaduwen over de weilanden. Er schijnt een felle zon die af en toe schuilgaat achter witte wolken. We kijken tot aan de kust, zo ver. En tot aan de hemel, zo hoog. De dijk slingert zich om de ‘wielen’ heen, kleine ronde meren die zijn ontstaan door dijkdoorbraken. Hoog boven het land fietsen we en overal is wind, water, weidsheid. Ik roep mijn zoon, hij kijkt achterom en roept: “Mooi hier!” Ik steek mijn duim in de lucht. Wat zal die oude fiets van hem zich hier thuis voelen, denk ik. Op zomaar een stukje onbekend Nederland. Maar toevallig wel het állermooiste stukje Nederland.’

Mis niets en ontvang het laatste fietsnieuws

Schrijf je in voor de nieuwsbrief